من در غربت تاريك تنهايي ام
چشمان آسمانيت را نقاشي كرده ام
تا نگاهت چون مهتاب بر سياهي هاي قلبم بتابد
و مرا آسماني كند
مهربانم
چون مهتاب بر تاريكي هاي بي امان قلبم بتاب
و مرا عاشق تر كن
بر ثانيه هاي تنهايي ام حضورت را هديه كن
و بر غم هايم شادي بودنت را
من فاصله ها را با تو دوست دارم
بي تو فاصله ها برايم برزخي بيش نيستند
بي تو فاصله ها لحظه هايم را به آتش مي كشند
بهترينم
نفس هايم محتاج توست
با من بمان بهانه نفس هايم

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن :
يه سال گذشت. با همه ي تلخي ها و شيريني هاش.
تو اين يه سال منم بزرگ شدم . فهميدم که با اين همه دلتنگي بازم ميشه بهاري بود.
مي شه دوباره دل را به دريا زد - به يک درياي طوفاني - مي شه مثل بچگي ها معصوم بود وپاک .
تو اين يه سالي که گذشت با خيلي از مشکلات دست و پنجه نرم کردم و هميشه يکي اون بالاها بود که کمکم کنه. خدايا شکرت ...
روی این کره خاکی نیز کسی را پیدا کردم که دستان سردم را بگیرد ...
تو اين يه سالي که گذشت با ادماي مختلفي اشنا شدم .بعضي هاشون نمونه ي يک انسان بودند و برخي اسم انسان را يدک مي کشيدند .
برخي پر محبت بودند و برخي اصلا با کلمه مهرباني اشنا نبودند .
به هر حال يه سال ديگه گذشت و سال جديد فرا رسيد. تو اين سال جديد بايد تلاش کرد. يه شروع ديگه . تا انسانيت چند قدم بيشتر فاصله نيست.
سال نو همه مبارک باشه ... ![]()


